Bu kitap üç nedenden ötürü yazılmıştır. İlk olarak, Davut, Mezmur 105’te bizlere, “Halklara duyurun Rab’bin yaptıklarını” der. Tanrı, Branham Grubu’nun hizmeti aracılığıyla Güney Afrika’da birçok harika iş yapmıştır. 1951 yılının son üç ayında Tanrı’nın Güney Afrika’da gerçekleştirdiği işleri anlatmaya sözcükler bulunamaz. Ama insansal yetenek, en iyi haliyle bile Tanrı’nın aramızda yaptığı belirti ve işaretleri tamamen anlatmaya yeterli olmaz. Toplantılardan bazıları hakkında yazan bir yazar, “Rab’bin halkın arasında gerçekleştirdiği doğaüstü hizmeti anlatabilmek için insan doğaüstü sözcüklere sahip olmayı ister” demişti.

Tanrı’nın Güney Afrika’da yaptıklarını gördüğüm zaman, Tanrı’nın sevgisini tanımlamaya çalışıp da ancak aşağıdakileri söyleyebilen yazarın hissettiklerini hissettim:

“Okyanusları mürekkeple doldursak,
Ve gökler parşömen kâğıdı olsa.
Her bitki sapı bir kalem olsa,
Ve işi yazıcılık olan her adam
Yukarıdaki Tanrı’nın sevgisini yazmaya çalışsa,
Okyanusları kurutur
Ve yazılacak şeylerin hepsi gökyüzüne sığmaz.

Davut, Tanrı’nın halkının arasındaki işini görmüştü ve bunun üzerinde düşünürken, her laftan sonra, “Sevgisi sonsuzdur” diyordu (Mezmur 136). Bu “sonsuz” sözcüğü bizim yaşadığımız günü ve çağı da içeriyordu. Evet, sevgisi sonsuzdur. Gelişmekte olan bir Güney Afrika kentindeki en nüfuzlu iş adamı için sonsuzdur. Afrika’da yerliler için ayrılan yerleşim birimlerindeki en önemsiz yerli için de sonsuzdur.